Victories and Frustrations (Last Sem's Thanks and No Thanks)

AY 2007-2008.

42 units of hell.

14 subjects (plus 2 CWTS classes and 1 PE) of pure torture.

9 months of workload.

1 helluva school year.

I'd like to re-echo a lot of sentiments flying around Multiply lately.  That yes, Junior Year is THE year of ALL years.  It's a make or break year.  It's a crucial year.  It's an important year.  And most of all, it's a buwakananginang year.

I'd like to believe that the academic year that passed is a very monumental year for me.  It's monumental kasi gusto kong patayuan ng monumento lahat ng humaggard sakin this sem.  Wahahaha joke lang, ang corny ko na naman.  Kidding aside, sobrang daming nakakaluhang moments ang nangyari sa taong ito.  Pero sa kabila ng lahat ng lungkot at pighati, napakarami rin namang napakasayang nangyari.  Tara, balikan natin silang lahat.  Sariwain ang taong nakalipas... upang magabayan sa tatahaking hinaharap.  Okay.  Tunog retreat na ko dito.  Sige.  Les go!

Itong nakaraang taon na yata ang naging sadomasochist (Ching, 2008 or should it be Tuazon, 2008?  :P) year ko.  Kasi ba naman, mga kinuha kong mga prof at mga subjects pamatay talaga ng brain cells at paniguradong duguan ng ilong ang magaganap.  Chua, Arao, Lanuza, BJ101, CWTS sa ComSci, at marami pang iba.  Parang... nung nagsabog si God ng common sense sa pamimili ng subject, nasa loob ako ng enlistment room nag-eenlist ng mga subjects na yan kaya wala akong nasalo ni isang katiting.  Hehe.  =))  Marami namang better and easier alternatives, but no, pinili kong tahakin ang "road less traveled," ika nga.

At kung tutuusin, hindi naman ako nabigo.  Maraming tagumpay ang nakamit dahil sa pagsisikap.  Maraming pagsubok ang nalampasan.  Maraming adhikain ang napagtagumpayan.  Kahit marami ring pagkabigo, lampas-lampas kung maungusan ng mga pagkapanalo at tagumpay ang mga ito.  (O sige, pababa nang pababa, palalim nang palalim ang tagalog, keri?)

Ito rin ang taong sumubok nang matindi sa aking ideolohiya.  Marahil alam nyo naman ang nangyari.  Sa mga taong nainis dahil sa nangyari, patawad, sinasabi ko lamang ang aking opinyon.  Sa mga taong di na'ko nais makasama dahil sa ginawa ko, okay lang... kung 'di naman tayo magkakasundo sa simpleng opinyon, ano pa ang halaga nang piliting magkasundo sa bagay na alam naman nating magkaiba tayo ng pananaw.  Basta, hanga ako sa tapang at dedikasyon ninyo sa pinaglalaban nyo, at nirerespeto ko kayo dahil don.

Ito rin ang taong sumuong ako sa politikal na arena sa UP sa pagtakbo ko bilang Journ Rep (na natalo naman, hehe, pero okay lang).  Masaya akong nakakilala ng mga bagong kaibigan dahil sa tunguhing ito.  At alam kong may dahilan kung bakit hindi ako nailagak sa puwesto.  May iba pa namang paraan ng paglilingkod sa kolehiyo, hindi lang sa pamamagitan ng konseho.  Don't worry, ipagpapatuloy natin ang serbisyo... Abangan.  Chos.

Sa taong nakalipas, maraming tuwa at sayang naidulot hindi lamang ng mga kaganapan sa buong taon, kundi dahil na rin sa mga taong ginawang interesante at makabuluhan ang aking ikatlong taon sa kolehiyo.  Sige, ro-roll call muna ko.  Pasensya sa makakalimutan, my memory can only go so far.  Regaluhan mo ko ng MemoPlus Gold para maalala kita.  Hehe.  =P

To my Deza babies, IA and Elsie,  this year's been the first year we really got to know each other.  Marami na ko nasabi sa inyo.  I think you know what my heart will say naman.  It was nice knowing you two.

Kay Mark Ching, na sobrang galing mag-layout: kudos sa Kule at sa 121 days, pati na rin sa Socio125.  I know we had a falling out this sem and I apologize for my actions, and I'm glad we were able to iron things out.

Kina Paul, Hannah, Kumi, Pat at Dyan, mga seatmates sa J151 na forever reserved seating, thanks for making 830 classes on Tuesdays and Fridays worth waking up to dahil sa walang-hanggang tawanan at pag-iingay natin habang iniintay si Ma'am Jaz.

Kay Hannahbelles, for being my super classmate nung first sem.  Nawindang ako sayo gurl.  Haha.  Kamusta na ba ang tanaw natin jan?  System-wide pa rin ba ang lovelife mo?  Na-lost din ako na di naman kita classmate kahit sa isang subject this sem.  Hannah-withdrawal lang, for more.  =))

Kay Paul na kasabwat ni Hannah sa pang-aalaska sa'kin tuwing J123, na sobrang ikinapipikon ko naman (na sobrang pinagtatawanan nyo naman ni Hannah ang pagkapikon ko).  Salamat sa grand revelation na mali pala ang akala kong ikaw.  Hahahahahaha grabehan lang.  =))

Kay Kumi, na this year ko lang ren nalaman na hindi ikaw ang akala kong ikaw, salamat sa haggard at ngarag days na even though pressured na eh forever nakangiti ka lang sa tabi, parang baliw lang.  Hahaha joke.  Salamat sa lahat ng patawang kwento at mga bomboy juicy stories about the CHK girls mo, chos!  Stay Bomboy!!!  Salamat din sa CL115 accompaniments (o diba, kanta tayo!) at sa J111 haggardness na sobrang may koalisyon na tayo don, and don't forget our STEADY relationship, keri?  Na forever lang tayong tumitig sa flagpoles sa music na pinagtitinginan na tayo ng mga tao.  Wahahahahaha.  =P

Kay Pat, na this year ko lang rin naging ka-close kasi starstruck pa ko sa kanya last year, salamat naging close tayo.  Di ko makakalimutan one time, di pa naman tayo ganun ka-close, pero nang papasok ako as J151 classroom at nasa may BC dept ka, mega-sigaw ka ng "Hi JM!" on the top of your lungs.  Ngiti naman ako na kinikilig.  Yihee!!  Starstruck talaga ako sayo hon.  Shet ka.  Bat ba tayo naging friends.  Wala na tuloy kwenta autograph mo.  Wahehehehehehe.  =P

At kay Dyan, forever classmate, na for four straight sems ko nang classmate (minus one sa memory mo dahil di mo matandaan ang ating J101 Teodoro baby days, which led to you-know-what wahahaha), salamat sa Happy Times, Lonely Times, Haggard Times at Lablayp Times.  Maraming rebelasyon ang taong to, no, neng?  Hahahaha.  Shet.  Shift na kasi ang interests sa ibang college!  Chos.  No, seriously, you've been my parausan ever since, in the wholesome sense of the word (hahahaha alam kong maraming mag-iisip nang kung ano-ano jan!!!).  Sobrang daming kwento, sobrang daming rants, pero sobrang saya kasama kahit ano, kahit walang pera, kahit alas syete pa yan nang umaga at pareho pa tayong walang tulog.  Hahahaha.  Shetz.  I go for lubus-lubusin na natin to at maging kalasmeyts pa rin tayo for the next two sems.  Game?

Sa On The Rocks Team, congrats satinnn!!!  I'm sure matataas ang mga nakuha nyong grades this sem.  Talagang hinaggard naten ang subject na to.  Ultimo titigan ang isang picture nang tatlong oras kinarir naten.  Mamimiss ko ang videoke sessions natin sa classroom pag iniiwan tayo ni ma'am, at syempre ang lovelife ni Shepot na naka-move on na!  Sa Wakas!  Wahehehehe jok lang.  I go for let's Crescent Moon da second time around!  :P

To Anj, na ngayon lang din tayo naging close pero wala lang... katuwa ang mga YM convos natin tuwing madaling araw na kung san-san nauuwi, lalo na sa P night/morning nating tatlo ni Kumiko.  Hahahaha.  ANPORGETABOLSSS!!!  Pero ssshhhhh... walang laglagan ah?  May image tayo.  Kayo LLR.  Wholesome ako, Technology.  =))

At kay Chato... na sa YM ko pa lang nakakausap at nakikita, na never ko pa nakaka-eyeball in real life, salamat sa ganit0hng pakikipag-usap na powtek hinawuh mow sakehn, na sabi ko ke kumiko mang-di-disown ako ng mga taong ganyan magsalita pero oke lang ikaw, hehe.  Salamat sa pagbuhay mo ng adiksyon ko, no?  Taenang skins yan.  Bili na tayo!!!  =P

To Micah, ang newly-found friend na forever naman nating naririnig ang pangalan ng isa't-isa, more like I Knew I Loved You Before I Met You ang drama, pero syempre hindi Love ang lebel.  haha!  Salamat sa 122 haggard at ngarag days natin dahil ke Sir Arao, at salamat sa lahat ng mga words of advice at words of wisdom mula sayo.  =)

To Ayrie the nonconforming sado-masochist lucky bitch (lahat yan Tuazon, 2008), pucha.  Never pa tayo nagiging classmates.  Last sem lang tayo nag-meet, of all circumstances sa ganung situation pa, but no.  I feel like I've known you all my life.  Chos!  Haha.  Salamat sa lahat ng kabangagan mo grabe ka, na lagi mo kong hinahawahan... sa mga kwento mong walang katapusan, at sa mga kakulitan mong minsan ang sarap mo nang kutusan.  Jowk lang!  Alam kong iba na ang meaning ng smiley na >:D< sayo, punyemas.  Hahahaha.  Hindi ko makakalimutan yon.  Pucha, maging classmates naman tayo for once!!!  =P

To my CommRes101 groupmates, salamat sa lahat ng haggard days nating magkakasama... at sa mataas na grade na nakuha natin!  Haha.  Everything's so worth it, except for a few mishaps that we encountered along the way.  Salamat Ja sa pagpapatuloy mo samin sa iyong haws sa Celery St., Valle Verde 5, at sa pagpapakain mo ng masasarap na pagkain na ngayon lang namin natikman!  Chos.  Haha.  Salamat sa inyong lahaaattt... sobrang na-tats ako, inaamin ko, nang binasa ko ang peer evaluation nyo.  Haayyyzzz... halabshoo guys!  Let's never do that again.  Hahahahaha.

To my CWTS Group, alam kong di ako masyadong "belong" sa atin little clique bilang di ako taga-CS, but you made me feel very welcome.  Salamat sa lahat ng kulitan and asaran sessions natin, never ko yun makakalimutan.  Study hard ah!!!

And lastly, to my greatest pain and achievement this sem, to my Balitambayan Cast and Crew, sobrang, sobrang... hmpf... pfftttttt... *hikbi*... *hinga hinga*... *sob, sob*... haaayyy... speechless ako.

Bago ako magpasalamat... maglalabas lang ako ng saloobin.  Alam naman siguro nating lahat kung gaano ako nangarag dahil sa subject na ito.  Hindi ko nga sya major pero sobrang panahon ang ginugol ko dito, kahit nga majors ko di tatapat sa effort na binigay ko sa class na to.  Bawat araw na gigising ako BJ101 agad ang papasok sa utak ko.  Iisipin ko kung saan ang shoot, kaninong camera, sinong reporter, anong anggulo, sinong iinterviewhin, lahat.  Alam kong maraming mga panahong nastress at nagalit ako sa ilang mga tao, patawad.  Pare-pareho tayong nangarag at lumuha dahil sa subject na to... at sa dulo, maganda naman ang nagawa nating produkto.  Pero sa totoo lang, di ko matanggap ang markang nakuha ko... sabihin na nating mayabang ako at nagbubuhat ng bangko, pero sa tingin ko talaga mas mataas na marka pa ang dapat na nakuha ko... kung sa effort at effort man din lang, alam naman nating lahat ang ginugol nating panahon para dito.  Por Gadseyks, di nga pwede mag-overnight dito sa apartment bilang me mga nagrereview na law students dito, pero dahil wala na talaga, sige dito na lang... maraming sakripisyo, maraming binitawan... ilang GIGS worth of Torrent ang binurao ko ke Joaqs, daan-daan o libo-libong perang nagastos, panahong nagugol naman sana para sa ibang bagay... pero ang kinauwian, parang hindi nasuklian ang effort na binigay ko sa markang nakuha ko.  Okay fine, for the first parts of the sem, medyo lax ako sa BJ, pero nagsubmit naman ako ng requirements (save for a negligibile one), at nagpaparticipate naman ako minsan... pero ewan ba.  Nakakalungkot lang talaga...

Anyway... para kay Nel, na sobrang naging constant companion ko talaga sa BJ na yan, salamat sa pagiging isang magaling na News Director, isang maaasahang kaibigan, isang great listener, isang great decision-maker, isang great leader.  Sobrang hindi ko talaga alam ang gagawin ko sa BJ kung wala ka Nel, kung alam mo lang.  Sa mga panahon gusto ko nang magpakalbo sa sobrang dami ng stress at frustration, you keep me balanced and all.  Naks.  Teka baka magselos na si Papa Ryan nyan.  Basta, sobrang thankful ako sayo kasi you helped me pull through this one... super thank you Nel, you are one great soul.

At sa buong BJ Class, sobrang pasasalamat ko coz I got to meet a lot of new friends in you all.  Pasensya na kung madalas nyo ko nakikitang galit or inis ah... stressed lang kasi sa dami ng trabaho.  Pero on a normal day sobrang friendly ko naman... diba?  DIBA???!!  AMININ NYO!!! POWTEK UNO BINIGAY KO SA INYONG LAHAAATTT!!!  Haha.  Nagwala eh no.  Pero yun.  Naiiyak naman ako sa mga ginawa natin this sem... at natutuwa dahil kayo ang mga kasama ko dun.  Uy, remember our McFloat days at McFloat envy ni Nel?  Hahaha.  Tuwing iinom ako ng float, kayo maaalala ko... shet, andrama ko na.  Ohmegads.  eto na ang sinasabi ni Nel na lab letter... sabi ko di ako gagawa eh.  Pero pramis, mamimiss ko kayo... I remember, nung last day ng editing, nung kame na lang dalawa ni Nel, nasabi ko na lang... "Aww, patapos na... Mamimiss ko ang BJ" na sobrang pinagtawanan ako ni Nel dahil ang senti ko nang panahong yon, pero nangingilid na talaga ang luha ko nang mga panahong yon... mamimiss ko kayong lahat... sorry sa lahat ng shortcomings ko ah, at sorry kung nakakainis ako most of the time... i'm really sorry guys...

Haaayyy... at syempre kung may mga pinasalamatan, meron namang di dapat pasalamatan...

No Thanks sa mga prof na sobrang mangarag.
No Thanks sa mga prof na hindi nangangarag sa simula, pero putangina sa dulo babawi ng pangangarag.
No Thanks sa lahat ng mga ditz at sabaw moments, dahil nawawala sa direksyon ang mga gawain.
No Thanks sa mga kaklaseng bigla na lang mang-iiwan sa ere.
No Thanks sa mga kasamahang hindi willing mag-contribute.
No Thanks sa mga groupmates na mahilig mangako, kaya mahilig din mamako ng pangako.
No Thanks sa mga classmates na hindi ko malaman kung nang-aasar lang o ayaw talaga magpa-contact.  Kainis.
And lastly, no thanks sa mga taong makakapal ang mukha na grabehan lang magbuhat ng bangko kahit wala namang ginawa.

Yun lang.  Shet.  I'm so glad this sem is over.  I LOVE YOU ALL!!!  SORRY SA MGA NAKALIMUTAN KO!!!  =P